چرا زیرسازی اصولی قالب لایت فوم حیاتی است؟
قالبهای لایت فوم آرکافوم به دلیل طراحی مدولار و ساختار سخت شونده، مقاومت خمشی بالایی دارند؛ اما بتن خیس سنگین است و نیروی دینامیکی پمپ بتن نیز به آن اضافه میشود. اگر شاسیکشی زیر قالبها استاندارد نباشد، دو مشکل عمده رخ میدهد:
- شکم دادن (دفرمه شدن) قالبها: که باعث خروج سقف از تراز و افزایش مصرف بتن میشود.
- فرار شیره بتن (Grout Leakage): فاصله گرفتن قالبها از یکدیگر باعث خروج آب و سیمان بتن شده و کرموشدگی (تخلخل) بتن را به همراه دارد.
گام اول: محاسبات فاصله و تراز کردن جکهای زیرسقفی
پایه و اساس یک شاسیکشی مطمئن، چیدمان صحیح جکهای صلیبدار یا داربستهای مثلثی (اسکافلد) است.
- فاصله جکها: در سقفهای لایت فوم معمولی، فاصله جکهای زیرسقفی نباید از ۸۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر (بسته به ضخامت سقف و فاصله تیرچهها) تجاوز کند.
- تراز بودن پایهها: قبل از هر کاری، از نشست سفت و محکم پایههای جک روی کف طبقه اطمینان حاصل کنید. اگر خاک کف نرم است، حتماً از تخته زیر جک (سولجر) استفاده کنید تا جک حین بتنریزی نشست نکند.
- ایجاد خیز منفی: برای جبران تغییر شکلهای ناشی از بتنریزی و پسپس کشیدن قالبها، اعمال خیز منفی (حدود ۱ تا ۲ میلیمتر به ازای هر متر طول دهنه) در مرکز دهنههای بزرگ الزامی است.
گام دوم: شاسیکشی و قوطیکشی (پروفیلبندی شبکهای)
پس از تراز کردن جکها، نوبت به اجرای شبکه فلزی نگهدارنده قالبها میرسد.
- پروفیلهای اصلی (شاهکش): قوطیهای متقاطع یا لولههای داربستی که مستقیماً روی سرجکها قرار میگیرند تا بار اصلی را پخش کنند.
- پروفیلهای فرعی (پُـل): قوطیهایی (معمولاً با سایز ۴۰۸۰ یا ۵۰۹۰ میلیمتر) که به صورت عمود بر جهت تیرچهها و با فواصل دقیق چیده میشوند. لبهی قالبهای لایت فوم باید دقیقاً روی این پروفیلها بنشیند.
نکته کلیدی آرکافوم: فاصله پروفیلهای فرعی باید به گونهای تنظیم شود که لبههای قالب لایت فوم حداقل ۵ سانتیمتر روی قوطیها اورلپ (همپوشانی) داشته باشند تا زیر فشار بتن سر نخورند.
گام سوم: چیدمان و چفت کردن لبههای دندانهدار قالب لایت فوم آرکافوم
یکی از مزایای بارز قالبهای مدولار آرکافوم، طراحی لبههای قفلشونده و دندانهدار آنهاست.
- قفل کردن قالبها: هنگام چیدمان، قالبها را کاملاً به هم بچسبانید تا دندانهها درون یکدیگر چفت شوند. این طراحی مانع از بازی کردن قالبها حین رفتوآمد کارگران میشود.
- کنترل درزها: اگر درز یا فاصلهای بین قالبها مشاهده کردید، با استفاده از نوار چسبهای پهن کارگاهی یا فوم پولیاورتان درزگیری کنید تا راه فرار شیره بتن کاملاً مسدود شود.
گام چهارم: آرماتوربندی و نصب اسپیسرها بدون آسیب به قالب
هنگام بافتن سبدگرد و قرار دادن میلگردهای تیرچه و حرارتی، رعایت دو نکته الزامی است:
- استفاده از اسپیسر (فاصلهنگهدار پلاستیکی): به هیچ عنوان میلگردها را مستقیماً روی بدنه قالب لایت فوم قرار ندهید. استفاده از اسپیسرهای استاندارد با ارتفاع ۲.۵ تا ۵ سانتیمتر علاوه بر حفظ کاور بتن، مانع از سوراخ شدن یا خطافتادن روی قالبها میشود.
- عدم جوشکاری روی قالب: از هرگونه جوشکاری آرماتورها در مجاورت مستقیم قالبهای پلیمری خودداری کنید؛ زیرا حرارت جوش باعث ذوب موضعی و آسیب به بدنه قالب میشود.
گام پنجم: تکنیکهای بتنریزی جهت جلوگیری از ضربه و دفرمه شدن
رفتار اپراتور پمپ بتن حین تخلیه بار، نقش تعیینکنندهای در سلامت قالببندی دارد.
- تخلیه غیرمستقیم بتن: لوله پمپ بتن (دکل) را مستقیماً به سمت وسط قالبهای لایت فوم نشانه نگیرید. ضربه اولیه سقوط بتن از ارتفاع میتواند به قالبها شوک وارد کند. بهتر است بتن ابتدا روی تیرهای اصلی تخلیه شده و سپس به آرامی درون قالبها هدایت شود.
- کنترل ویبراتور: نوک شیلنگ ویبراتور را به مدت طولانی به بدنه داخلی قالبها نچسبانید. ویبره باید بتن را متراکم کند، اما لرزش مستقیم آن روی بدنه پلاستیکی قالب، خطر جابهجایی و باز شدن درزها را افزایش میدهد.
نتیجهگیرینتیجهگیری
اجرای سقف با قالب لایت فوم یکی از ایمنترین و اقتصادیترین روشهای ساختوساز مدرن است، به شرط آنکه اصول زیرسازی آن به درستی رعایت شود. با کنترل دقیق فاصله جکها، قوطیکشی منظم و استفاده از لبههای دندانهدار قالبهای اختصاصی آرکافوم، میتوانید سقفی کاملاً صاف، بدون شکمدادگی و با بتنی اکسپوز و زیبا تحویل بگیرید.
جهت دریافت مشاوره فنی و یا خرید قالبهای لایت فوم با کیفیت استاندارد، با کارشناسان فنی آرکافوم تماس بگیرید.